Teatr Gdynia Główna. XII Ogólnopolski Festiwal Teatralny "POCIĄG DO MIASTA" Stacja Wspólnotowość

Idąc na to przedstawienie, miałam sporo obaw i ciekawości jak temat ojcostwa, tak bliski wszystkim, zostanie potraktowany.   Zaczęło się od początku- ciąża, oczekiwanie na stanie się ojcem. Głosy mężczyzn, przemawiających do płodów pełne nadziei, miłości, stanowiły wspaniale wprowadzenie do życiowej historii. Z 4 poszewkowych łożysk na światło dzienne wyłonili się Oni.  Aktorzy ogrywali role dzieci i ich rodziców. Pokazali różne momenty z życia chłopca, jak i dorosłego mężczyzny . Wybór miejsca akcji , który padł na plac zabaw idealnie pomógł zaprezentować  trening siły i męstwa , przez który przechodzili. Scena dyscyplinowania jak i bycia dobrym kumplem , bardzo mnie poruszyła. Upalny wieczór sprzyjał wiarygodności wysiłku fizycznego.  Drogę ojca pokazano z różnych stron i z różnym wydźwiękiem emocjonalnym- nieporadność w  rozmowie na trudne tematy, poszukiwanie akceptacji  w monologu młodego chłopaka, komizm i nostalgia ojcowskich wspomnień. Motyw ma...

     Zastanawiałem się trochę, czy powinienem pisać niniejszy tekst. Głównie z powodu, że jestem niespecjalnie wyczulony na teatr tańca czy ruchu jako głównego medium przekazu treści. Mimo tego, postanowiłem spróbować z prostego faktu, że w „Love and death, sex and illness” zobaczyłem coś, co trąciło we mnie kilka czulszych strun. Po tym krótkim wstępie przejdę w takim razie do konkretów.       Takoż tak – mojej osobistej tradycji festiwalowej stało się zadość: musiałem spóźnić się na chociaż jeden ze spektakli, w dodatku ten z krótszych. Na moje szczęście, poniekąd, udało się nie stracić zbyt dużo. No, na pewno nie miałem okazji posłuchać w pełni kilku humorystycznych tekstów, jakimi dzielił się z publiką – równie przemiły poza sceną, jak i na niej – pan Wojciech Furman, reżyser i aktor w jednej osobie.       Chociaż wspominałem, że nie jestem dobry w rozumieniu albo czuciu teatru tańca, to nawet takie (chwilowo) emocjonalne drewno...

  „W głąb z ramion zeszła chyba dusza, nie dzieje się nic, nie porusza. W głowie spamy językowe, bezpiecznik strzelił w układzie nerwowym mym. (...)”  - LONT, „Odmiana”      Początkowo, zabierając się do pisania niniejszej recenzji, chciałem silić się na analizy językowe i ciut przesadny wywód na temat zjawiska. Później przypomniałem sobie o istnieniu piosenki pewnego starego malborskiego zespołu, który zamieściłem powyżej. Jak to mawiają anglojęzyczni, „KISS: Keep It Simple, Stupid”. Ostatni wers chyba najlepiej oddaje sens określenia „meltdown” – zabezpieczenia i ograniczenia w człowieku „strzelają”, a potem pojawia się trudna do powstrzymania furia. Czy było tak i w przypadku tego, co zobaczyliśmy na scenie? Zobaczmy...       Otrzymaliśmy niezwykle ciekawe przedstawienie relacji matki ze swoją nietypową córką, Laurą. Czemu właściwie nietypową? Cóż, dziewczyna miała zdiagnozowane spektrum autyzmu. W każdym razie – zaczynamy opowieść od uświ...

    Jak co roku, z upragnieniem czekam na to jedno konkretne wydarzenie. Na jedną konkretną podróż. Tym jednym, określonym pociągiem, który właściwie chyba nigdy nie przejawiał opóźnień, w przeciwieństwie do PKP… No i się doczekałem – festiwal „Pociąg do miasta” wreszcie zajechał w różne zakamarki Gdyni. Ale w tym przypadku, zaszczyt zostania maszynistą teatralnego skłądu przypadł… no właśnie – o tym w następnych akapitach.       Pamiętając zakończenie zeszłorocznej edycji – czyli właśnie Lenę Witkowską, wraz z projektem muzycznym „Rejs” – skojarzyło mi się jednoznacznie z tym, że oto wspomniana właściwie przykopała „z partyzanta” w metaforyczny mur, oddzielający lata w czasoprzestrzeni, przebijając się z impetem do współczesności z czymś nowym i niezwykłym. Pod wpływem takiego skojarzenia, nie omieszkałem zaproponować jej, żeby przejęła określenie „z buta wjeżdża” jako swoje hasło reklamowe bądź inną dewizę.       Po tych dygresjach, po...

Royberki - samo brzmienie tego słowa może stanowić połączenie gniewnego "er" z troskliwą końcówka "ki" i takie też było dla mnie to przedstawienie.  5 kobiet , prosta scenografia , wciągająca i poruszająca muzyka i prawdziwe historie. Spektakl , który wbija w ziemię jak i zachęca do działania, do dołączenia się do krzyku , do otarcia łzy, do zaciśnięcia pięści.   Połączenie uważności na drugiego człowieka, wsłuchanie się w jego trudy, marzenia zaprezentowane zostało w fantastyczny sposób dzięki grze aktorskiej, choreografii, filmom .Przy tym muzyka dostosowana do sytuacji . Piosenki melodią, słowami nawiązujące do polskiej literatury, kultury, wydarzeń .  Prosta scenografia z niewielką ilością elementów i instrumentami muzycznymi pozwalały dzięki fantazji twórcy znaleźć się w żłobku, magazynie, czy mieszkaniu seniora. Elementy ciała manekina odgrywały w scenach ważną rolę , co było ciekawym zabiegiem artystycznym.   Ekran - z wyświetlanym filmikami, na któr...

  W spektaklu Meltdown reżyserii Małgorzaty Lach z głębokości ocenu przechodzimy do głębokości relacji między 2 kobietami. Wyłaniajace się ze stworzeń morskich postacie są przedstawicielkami 2 pokoleń. Możemy obserwować relację matki z córką, matki z samą sobą z przeszłości i teraźniejszości. Wczesne macierzyństwo, alkoholizm w rodzinie, neuratypowość dziecka, akceptacja siebie , myśli samobójcze należą do poruszanych kwestii. Scena, na ktorej znajduja się materiałowe ksztalty wielkich stworzen morskich ożywajacych wraz z dźwiękami oceanu zmienia się w plażę , będąca miejscem rozmów między kobietami odzielonymi od siebie momentem życia, bagażem życiowych doświadczeń, możliwościami intelektualnymi. Scenografia pozwala skupić się na treści przedstawienia.  Gra aktorska oddaje charakterystyczne cechy należące do każdej z bohaterek. Emocji jest wiele a ich przemienność jak i tematyki dialogów znaczna .  Pomysł na scenariusz uważam za interesujący.  To spektakl z trudnymi...

  Cykl warsztatów "Trening uważnego widza" to okazja do szukania sposobu opisywania spektaklu i rozmowy z innymi widzami i widzkami na ten temat. Przestrzeń w której poruszają się aktorzy i aktorki, każdy gest i słowo członków obsady, użycie muzyki i światła - wszystkie te elementy składają się na nasze doświadczenie. W czasie spotkań osoby uczestniczące będą rozmawiać o tym jak je nazwać, uporządkować i opisać. Spotkania odbywają się codziennie, przez cały czas trwania festiwalu, bezpośrednio przed prezentacjami spektakli. Każde spotkanie trwa od 19:30 do 20:45 i odbywa się w pobliżu miejsca grania spektaklu danego dnia - zbiórka przy przestrzeni prezentacji. To otwarte wprowadzenie, które poprzedza wydarzenia festiwalowe i pomaga przygotować się do świadomego odbioru przedstawienia. Do udziału szczególnie zachęcamy osoby, które planują wziąć udział w konkursie na recenzję spektaklu festiwalowego „Młoda Krytyka”. Spotkania prowadzi Szymon Wróblewski - scenarzysta i dramatopi...

Teatr Gdynia Główna oraz Miasto Gdynia zapraszają na wydarzenie, które od lat wyprowadza teatr z tradycyjnych sal i przenosi go w żywą tkankę miasta. Spektakle w ramach Festiwalu prezentowane są w przestrzeniach otwartych, na podwórkach, placach, w halach i zakamarkach Gdyni. Tegoroczna edycja to różnorodna, ale spójna podróż przez współczesne oblicza wspólnotowości. Siedem spektakli tworzy mapę doświadczeń - od oddolnych ruchów społecznych, przez codzienność pracy i relacji, po intymne historie rodzinne i wizje przyszłości. W programie znajdziemy opowieści o kobiecym aktywizmie („Royberki”), mikro wspólnocie w świetle sklepu („Frogshop”), relacji matki i córki w sytuacji granicznej („Meltdown”), mężczyźnie mierzącym się ze stratą („Love and death, sex and illness”), młodych redefiniujących ojcostwo („Ojcowie”), świecie na granicy wyschnięcia („Aqua Sapiens”) oraz mieście, gdzie wspólnota staje się polem walki lęków („Kto zabił w Konitzville”). Po każdym spektaklu zaprosimy na spotkani...

  Teatr Gdynia Główna oraz Miasto Gdynia zapraszają teatry i osoby twórcze sceny offowej z całej Polski do współtworzenia 𝗫𝗜𝗜 𝗲𝗱𝘆𝗰𝗷𝗶 𝗢𝗴𝗼́𝗹𝗻𝗼𝗽𝗼𝗹𝘀𝗸𝗶𝗲𝗴𝗼 𝗙𝗲𝘀𝘁𝗶𝘄𝗮𝗹𝘂 𝗧𝗲𝗮𝘁𝗿𝗮𝗹𝗻𝗲𝗴𝗼 „𝗣𝗼𝗰𝗶𝗮̨𝗴 𝗱𝗼 𝗠𝗶𝗮𝘀𝘁𝗮” – 𝗦𝗧𝗔𝗖𝗝𝗔 𝗪𝗦𝗣𝗢́𝗟𝗡𝗢𝗧𝗢𝗪𝗢𝗦́𝗖́, 𝗸𝘁𝗼́𝗿𝗮 𝗼𝗱𝗯𝗲̨𝗱𝘇𝗶𝗲 𝘀𝗶𝗲̨ 𝘄 𝗱𝗻𝗶𝗮𝗰𝗵 𝟯-𝟵 𝘀𝗶𝗲𝗿𝗽𝗻𝗶𝗮 𝟮𝟬𝟮𝟲 𝗿𝗼𝗸𝘂. W roku szczególnym, związanym z obchodami 100‑lecia Gdyni, chcemy zaprosić Was do rozmowy o tym, co od początku stanowiło fundament naszego miasta: o sile wspólnoty. Gdynia powstała dzięki ludziom, którzy potrafili działać razem, wspierać się, marzyć i budować. Wspólnotowość była tu nie tylko ideą, lecz codzienną praktyką – od pierwszych osadników, przez robotników portowych, po współczesnych mieszkańców, którzy tworzą miasto otwarte na dialog i kulturę. Tegoroczne hasło STACJA WSPÓLNOTOWOŚĆ otwiera szerokie pole interpretacji. Interesują nas spektakle opowiadające o współdziałaniu, solidarności, ...

XI edycję Ogólnopolskiego Festiwalu Teatralnego "Pociąg do Miasta - Stacja Relacje" dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego w ramach projektu: Ogólnopolski Festiwal Teatralny: Pociąg do Miasta 2.0 - rozwinięcie formuły festiwalu.