Teatr Gdynia Główna. XII Ogólnopolski Festiwal Teatralny "POCIĄG DO MIASTA" Stacja Wspólnotowość

  „Meltdown” w reżyserii Małgorzaty Lech to dokumentalny teatr oparty na faktach łączący prawdę matki i córki z zespołem Aspergera - prawdziwych bohaterek, z teatrem słowa i formy. Spektakl miał premierę we Wrocławiu podczas konkursu teatralnego OFF Polska. Scenariusz Małgorzaty Lech otrzymał główną nagrodę we wrocławskim Festiwalu Teatr na Faktach. Uważam, że w pełni zasłużenie. Z opisu spektaklu na ulotce Ogólnopolskiego Festiwalu Teatralnego „Pociąg do Miasta. Edycja XII. Stacja Wspólnotowość” w skrócie wynikało, że opowiada on o wakacjach nad morzem matki i neuro atypowej córki oraz o ich trudnej relacji. Tytuł „Meltodwn” został określony jako wyraz nieprzetłumaczalny na polski i oznacza intensywną reakcję emocjonalną i behawioralną na silne bodźce przybierającą często formę zachowań nieakceptowalnych społecznie. Meltdown nie wydarza się w próżni lecz zawsze w relacyjności. Relacyjność stała się kluczem do zrozumienia i przetranformowania spektaklu. xxx Długo szukamy mi...

Tegoroczny XII Festiwal Teatralny "Pociąg do miasta" wybrzmiewa tematem - Wspólnotowość. Czego może dotyczyć, co w sobie zawierać taki temat przewodni? Cały szereg interakcji międzyludzkich. Wspólnotę tworzy podstawowa komórka społeczna jaką jest rodzina, tworzy grupa przyjaciół, klasa szkolna, społeczność danego zakładu pracy czy firmy, a także społeczność ulicy, dzielnicy, miasta, kraju i świata. W szczególnym roku dla Gdyni, a jest nim obchodzone 100 lecie powstania ten temat jakże wychodzi na pierwszy plan od momentu budowy portu, powstawania miasta, osiedlania się tu ludzi z całej Polski. Gdynia od swojego zarania udowadnia, że wspólnie można stworzyć więcej, nowocześniej, solidarniej i samorządnie. Za tym przykładem podąża też wspólnota oparta o kulturalne przesłania wyrażane na ekranie i scenie. A scena, jak udowadnia od 12 lat Teatr Gdynia Główna może być wszędzie, może dotrzeć do każdej dzielnicy, na niemal każde podwórko, boisko czy plac. Od pierwszego spektaklu dos...

       Podróż „Pociągiem do Miasta” pod hasłem „Wspólnotowość” dała nam wiele do myślenia podczas XII edycji ogólnopolskiego festiwalu Teatru Gdynia Główna. To wyjątkowa podróż nie tylko w głąb 100-letniego miasta jakim jest Gdynia, ale także w samych siebie. Czy jeszcze tkwią w nas zakorzenione przez naszych przodków idee i pragnienia o lepszym jutrze i codziennym komforcie życia? Czy zostało jeszcze coś ze starej wspólnoty ludzi patrzących w tym samym kierunku: rozwoju i budowy lepszej przyszłości? Takie i inne pytania zadawaliśmy sobie podczas warsztatów teatralnych „uważnej/uważnego widzki/widza”, które były dobrem dodanym do gdyńskiego festiwalu. W końcu mogliśmy w kameralnym i sfokusowanym na jednym celu gronie, rozłożyć na czynniki pierwsze poszczególne spektakle i grę aktorską. Nie obyło się bez żywej wymiany zdań i różnic, ale czy nie jest właściwym mieć inne poglądy? To przecież zdrowe i konieczne w relacjach, grupach i wspólnotach, jeśli tylko prowadzi do ...

     Jednym z wyróżniających się spektakli podczas XII edycji Ogólnopolskiego Festiwalu Teatralnego Pociąg do Miasta był zaprezentowany w Gdyni Chyloni ,,Aqua Sapiens’’ przez poznański Teatr Fuzja. Można przypuszczać, że miejsca przedstawień, a było ich siedem, nie były przypadkowe, czy to celowa symbolika? Jeśli tak, ta historia świetnie się wpisuje będąc ukazana na świeżym powietrzu przy szkolnej pływalni, a pomysłodawcom należą się brawa.      Przedstawienie już na samym początku oddziałuje na widzów poprzez ruchy ,,człekoryb’’, a gdzieś zawieszone w powietrzu pytanie brzmi: czym one są? Czy to świat przyszłości, zdeformowani ludzie, a może metafora. Jednak atmosferę budują wszystkie rekwizyty na scenie: przemawiający hologram, schody do obiektu niczym do świątyni, zwracające na uwagę wymodelowane krzesła. Całość dopełnia muzyka o której parę słów później.        Teatr ma to do siebie, że czasem angażuje widza, tak jest i w tym przyp...

Tegoroczna edycja festiwalu "Pociągu do miasta" na stacji wspólnotowość uruchomiła w mojej przestrzeni kilka odczuć, wrażeń i spostrzeżeń, którymi chciałbym się podzielić. Pierwszy spektakl w wykonaniu grupy teatru ósmego dnia, czyli "Royberki" uważam za bardzo udany. Przede wszystkim zauważyłem tu utalentowane młode kobiety, które mają wyraźną misję. W mojej ocenie drabina była jak kajdanki, a może jak krzyż, który ogranicza ruchy, stanowi element ciężkości bytu / niesprawiedliwości społecznej... Drabina początkowo w pozycji poziomej / horyzontalnej przekształciła się w pionową - wertykalną, stając się pomocną do sięgnięcia wyżej, miejscem manify, wartością i symbolem walki. Opowiedziane w tej przestrzeni historie jednoczyły nas i sprzyjały poczuciu wspólnotowości. Kreatywny i ważny przekaz, wymagający od widza przemyślenia własnych doświadczeń i potrzeb w życiu zawodowym i prywatnym. Wymagający spojrzenia również na nasze otoczenie - na innych ludzi, którzy w tej ...

Tegoroczna XII edycja festiwalu teatralnego Pociąg do Miasta przebiegała pod hasłem szeroko rozumianej wspólnotowości. Tradycyjnie na festiwalu można było zobaczyć maraton siedmiu spektakli, każdy kolejnego wieczoru. Siłą tego festiwalu jest dostępność, to darmowe wydarzenie, które przyciąga tłumy, nie ważne, w której dzielnicy się odbywa. Mało osób wychodzi w trakcie, jednak na dyskusję z twórcami po występie może zostać tylko część. Wiele osób martwi się o dojazd do domu komunikacją zbiorową. Ja zawsze pedałuję na to wydarzenie, więc nie mam problemu z zaparkowaniem, a tym bardziej powrotem. Innym wyzwaniem jest temperatura, wieczory bywają bardzo zimne, choć w tej edycji pogoda dopisała. Spektakle są rozgrywane w plenerze, zazwyczaj na płaskiej powierzchni, bez wznoszenia sceny. Biorąc to pod uwagę oraz duże zainteresowanie, trzeba dużo wcześniej zająć miejsce, by widzieć, a czasem i słyszeć co się dzieje na scenie. Już pół godziny przed wydarzeniem pierwsze rzędy są pełne! W trakci...