-
XI edycję Ogólnopolskiego Festiwalu Teatralnego "Pociąg do Miasta - Stacja Relacje" dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego w ramach projektu: Ogólnopolski Festiwal Teatralny: Pociąg do Miasta 2.0 - rozwinięcie formuły festiwalu.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Szczegółowy program Festiwalu

-
Obraz
  𝗣𝗥𝗢𝗚𝗥𝗔𝗠 𝗙𝗘𝗦𝗧𝗜𝗪𝗔𝗟𝗨: ŚWIADEK Tekst: Robert Rient | Reżyseria i choreografia: Arkadiusz Buszko Obsada: Aleks Joński, Michał Przybyszewski Scenografia: Krzysztof Kuźnicki, Anna Wiśniewska Muzyka: Bartłomiej Hajkiewicz PODZIEMNA SCENA TEATRALNA / SZCZECIN Spektakl to opowieść o przemianie i drodze do wolności, o dramatycznej walce o własną tożsamość. Łukasz – urodzony w rodzinie Świadków Jehowy - pokonuje pełną lęków, frustracji, poczucia winy i zagubienia drogę do samego siebie i staje się Robertem. Bohater konfrontując się z osobistymi pragnieniami, z własną seksualnością, dokonuje wyborów ostatecznych i porzuca hermetyczny i opresyjny świat wspólnoty religijnej.  Jak być sobą i świadomie wyrażać siebie? Wbrew temu, co nas determinuje? Wychowanie, religia, ideologia… Wydaje się, że Wszyscy się z tym mierzymy… 4 i 5 SIERPNIA (poniedziałek, wtorek) / 21:00 BOISKO/PRZYSTAŃ SĄSIEDZKA ul. inż. Jana Śmidowicza 49 JESZCZE POLSKA NIE ZGINĘŁA / POLAND IS NOT YET LOST...
Czytaj więcej

„MyLove. Lekcja, której nie możemy oblać” (Manifest po spektaklu Rafała Matusza w wykonaniu Filipa Cembali)

-
Obraz
Spektakl „ MyLove ” nie kończy się wraz z ostatnią ciszą na scenie. Ta cisza domaga się, by ją wypełnić — pytaniami, które ranią, bo dotykają prawdy o nas. Nie o „ tamtych ”, nie o „ innych ”, ale o nas wszystkich. Historia Milo Mazurkiewicz to lustro, w którym widać nie tylko jej twarz — ale i nasze spojrzenia, często puste, uciekające, pełne milczenia. Jeśli dziś odwrócimy wzrok, jutro możemy odwrócić się od kogoś bliskiego. Nie ma w tym miejscu miejsca na komfort. Są tylko dwie drogi: zająć stanowisko lub udawać, że nie widzimy. A udawanie jest współudziałem. Pytania, jakie muszą zostać zadane — i to wprost, bez zmiękczania, to naturalna konieczność i kontynuacja „ MyLove ”.  A odpowiedzi… odpowiedzi każdy musi znaleźć sam, ale ostrzegam: żadna uczciwa odpowiedź nie będzie przyjemna.   1. Ile istnień ludzkich musi zostać złamanych lub odebranych, zanim społeczeństwo i państwo uznają, że prawo do godności nie jest luksusem, lecz fundamentem cywilizacji ? L  Jeśli czeka...
Czytaj więcej

Kuza / Kozłowska / Łódź „The Chairs”

-
Obraz
Jest sierpień 2024 roku, w najlepsze trwa X edycja Festiwalu Teatralnego Pociąg do Miasta: Stacja Artysta/ka . Debiutuję w roli recenzentki w konkursie Teatru Gdynia Główna „ Młoda Krytyka ”. Napisałam kilka. Jedną z nagród za udział jest możliwość bycia niewielką ale jednak częścią jury, którego głos liczy się przy typowaniu finałowych spektakli na przyszły rok. Po obejrzeniu kilku fragmentów z nadesłanego materiału, wybieram „ The Chairs ” i parę innych. Czuję i jestem pewna, że to będzie jeden z moich faworytów. Spektakl zostaje zakwalifikowany do XI edycji festiwalu. Jest sierpień 2025 roku. Dziedziniec szkoły podstawowej w Gdyni , niby zwykłe, niczym niewyróżniające się mury nieopodal centrum miasta. Duet aktorski i 2 krzesła. Noc dość przyjemna i bezwietrzna. To przedostatni wieczór i przedostatni występ. Jestem, stoję, przechadzam się oglądając zaciekawiona. To ten mój wyczekiwany. Taniec, ruch, gra świateł i cieni, naturalne ozdobniki przyrody, świetna forma, urywki opow...
Czytaj więcej